Yves Leterme: “Mijn deelname aan de verkiezingen is een grap.”
mei 24, 2007
Het is genoeg geweest. Lachen kan leuk zijn in uw vrije tijd, maar ik zou er geen carrière mee maken. Ik kan u dat zeggen, want bij mij gaat het die kant op. Als de wijzers van de mondhoeken in de richting van de peilingen beginnen te wijzen, is het tijd om de geit van de toren te gooien. U wilt niet bijten? Uiteraard niet, u bent geen gorilla. Zelfs mijn geit bijt neit, om maar eens een onnozel rijmpje te gebruiken. Als u dit alles niet begrijpt, heeft dat een verklaring. Sterker nog, ik zal ze u geven:
- U bent één van de 30% van de achterlijke peilingparticipanten
- U bent Jacky Lafond
- U bent beide
- U bent Elio Di Rupo
Maar laten we teruggaan naar de essentie van mijn betoog. Als u bovenstaand stuk goed hebt gelezen, moet er u iets zijn opgevallen. Inderdaad: achterlijke peilingparticipanten. 30% heeft zich bereid gevonden om mij te steunen. 30% is in mijn verlakkerij van goed bestuur, investeren in kerncentrales en andere melkerijen gelopen. Er begon zelfs niemand te glimlachen toen ik zei dat ik de Vlaamse regering zou verlaten om Vlaanderen sterker te maken. Wallonië afsplitsen, en dan elk jaar naar het buitenland om kerstmis met mijn familie te vieren, of als premier voor een buitenlandse ploeg stemmen. Maar nee, u blijft mij serieus nemen.
Enigzins voel ik dat ik gefaald heb. Ik heb op hoog en laag niveau al proberen te bewijzen dat ik De Man van de Lach ben. Debby & Nancy, De Slimste Mens, … In feite ben ik een praktiserende komieker. En het gekke van al: ik sta eerste in de peilingen. Hoe is het mogelijk… Is het omdat ik de enige politieker ben met enigzins gevoel voor humor. Bart De Wever doet toch nog zijn best met: Laat Vlaanderen niet verstrikken. Ach ja, als Elio Di Rupo nu humor had, liet hij zijn slogan veranderen in: Doe Wallonië niet de das om. Het is allemaal zo moeilijk niet.
Maar nu om een kort verhaal lang te maken. Vlaanderen, doe uw ogen open. Ik ben geen politieker, ik ben een grappenmaker. Mijn deelname aan de verkiezing is een grap waar De Schalkse Ruiters u tegen zouden zeggen. U bent getest en u hebt gefaald. Ik ben een geknarste grammofoonplaat, mofoonplaat, foonplaat, plaat, laat… Het is te laat. Ik ga de verkiezingen winnen. Wat nu gedaan?
